Boeken

Tuesday, March 10, 2020

Gaan onze superintelligente computers bewustzijn ontwikkelen?

Bewustzijn is niet iets magisch, ook machines kunnen bewustzijn krijgen. Maar dan hebben we wel heel andere computers nodig dan we nu kennen. Neurowetenschapper Christof Koch ontwikkelde een wiskundige bewustzijnstheorie.



Dit artikel is gepubliceerd in NRC Handelsblad van zaterdag 7 maart 2020

Neurowetenschapper Christof Koch, expert op het terrein van het bewustzijn, dreef al twee uur in een prikkelvrije drijfcabine toen zijn bezorgde dochter op de wand bonkte: „Hé papa, is alles in orde?” Kochs tijdgevoel was volledig in de war geraakt. Zelf dacht hij dat hij maar vijf minuten in de drijfcabine had gelegen.

„Ik was geheel naakt in het water gaan liggen”, vertelt hij in een Skype-interview. „Zelfs mijn ring had ik afgedaan. Het water is zo zout dat je erin drijft als in de Dode Zee. Ik hoorde niets, ik zag niets. In het begin spookten dagelijkse beslommeringen nog door mijn hoofd en hoorde ik mijn hart kloppen. Na een tijdje verdwenen alle gedachten en hoorde ik ook mijn hart niet meer. Ik raakte in een toestand die eigenlijk niet in woorden is te omschrijven. Ik voelde mijn lichaam niet meer en ik verloor elk gevoel van ruimte en tijd. Alsof ik een stipje in een oneindige ruimte was. Ik was volledig bij bewustzijn, maar dat bewustzijn had geen enkele inhoud. De psycholoog William James heeft die ervaring een mystieke ervaring genoemd.”

Koch is de wetenschappelijke baas van het Allen Institute for Brain Science in Seattle (VS), een instituut dat de volledige bedrading van het menselijk brein in kaart probeert te brengen. Samen met de mede-ontdekker van dna, Francis Crick, stond Koch aan de wieg van het neurobiologische onderzoek naar bewustzijn. En samen met neurowetenschapper en psychiater Giulio Tononi ontwikkelde hij de Integrated Information Theory, een soort wiskundige bewustzijnstheorie.

Lees het hele artikel op de website van NRC Handelsblad.

Wednesday, February 19, 2020

Bluff your way into Artificial Intelligence

Een klein uur lang gaf ik in deze podcast van Jarno Duursma mijn visie op de stand van zaken in de kunstmatige intelligentie. Wat kan AI allemaal wel en niet? Welke toepassingen kunnen we in de komende tien jaar verwachten? Wat ligt nog ver buiten bereik? Er wordt veel onzin over AI beweerd, zowel utopisch als dystopisch.

In deze mooie Listen to the Future-podcast heb ik feit en fictie van elkaar gescheiden.




Ook te beluisteren via Spotify en Apple Podcast:

Spotify: https://open.spotify.com/episode/61e3M3EuGxxYyLPHtGmIvV?si=mxuj9WPhRl2UnVX4ADaJiQ…


Wil je een kort en krachtige samenvatting lezen van mijn visie op kunstmatige intelligentie, lees dan deze column van mijn hand:








Tuesday, February 4, 2020

De robotkraamkamer is gereed

Mensen en dieren reproduceren zichzelf volgens de principes van evolutie. Robots kunnen dat niet. Tenminste nog niet. Hoogleraar Guszti Eiben ontwikkelt robots die zich wel degelijk kunnen voortplanten. Superhandig voor het fokken van totaal nieuwe typen robots.



Dit artikel is gepubliceerd in de VPRO Gids van 1-7 februari 2020

Een robotarm beweegt over een tafel vol onderdelen op zoek naar het juiste puzzelstukje voor een gloednieuw robotlichaam. In deze robot-organenbank, want dat is het in feite, liggen kant-en-klare componenten zoals een computerchip, een cameraatje en kabeltjes. Elders liggen 3D-geprinte onderdelen: de bouwstenen voor de romp, de wielen, de armen, benen, poten of wat voor soort exotische ledematen dan ook van de robotbaby. De robotarm monteert de componenten een voor een tot een op twee wielen rijdend, doosvormig robotje.

Het is september 2019 wanneer in een robotlab in het Britse Bristol voor het eerst volautomatisch deze rijdende robotbaby ter wereld komt. Geen mensenhand is er aan te pas gekomen. De bedoeling is dat in deze robotkraamkamer in de komende jaren nog meer robotbaby’s het licht gaan zien.

Drie jaar eerder had hoogleraar kunstmatige intelligentie Guszti Eiben van de Vrije Universiteit Amsterdam voor het eerst een vader- en een moederrobot — de een met het uiterlijk van blauwe spin, de ander met het uiterlijk van een groene gekko — met elkaar laten paren. Via de computer hadden de twee geliefden virtuele genetische codes uitgewisseld. De kruising van de vader- en moedergenen werd naar een 3D-printer gestuurd die de bouwstenen van de robotbaby uitprintte. Vervolgens moest er wel nog een promovendus aan te pas komen om de uitgeprinte blokjes en overige robotonderdelen handmatig in elkaar te knutselen tot een robotbaby.

Deze robotbaby haalde het nationale en internationale nieuws. Het was een proof-of-concept dat evolutie in robots in principe mogelijk is zodra 3D-printers werkelijk alle onderdelen van een robot kunnen printen, wat nog lang niet het geval is.

De robotkraamkamer in Bristol heeft dus het werk van de promovendus helemaal overgenomen. Weer een belangrijke stap op weg naar autonome robotevolutie. Want dat is het ultieme doel: een automatisch systeem dat volgens de evolutionaire principes van variatie, selectie en erfelijkheid meerdere generaties van nieuwe robots creëert in de robotkraamkamer en deze vervolgens spelenderwijs klaarstoomt voor een of andere nuttige toepassing in de grote-mensenwereld.

Lees de rest van het artikel in de VPRO Gids of op de website van NPO Radio 1.

Hyperlinks
Website ARE-project: https://www.york.ac.uk/robot-lab/are/
Website Guszti Eiben: https://www.cs.vu.nl/~gusz/
Filmpje van de eerste robotbaby (2016): https://www.youtube.com/watch?v=BfcVSb-Q8ns

Tuesday, January 14, 2020

De toekomst van kunstmatige intelligentie

Vandaag mocht ik aanschuiven bij de nieuwe podcast ‘Listening to the future’ van trendwatcher Jarno Duursma.

We spraken 50 minuten over kunstmatige intelligentie in de nabije toekomst. Wat is er in de toekomst mogelijk? Wat niet? Wat gaan computers nooit kunnen en wat mensen juist wel? Wat is wenselijk? Wat is de impact van AI op de arbeidsmarkt? En vooral: hoe kunnen we als mensen het beste samenwerken met kunstmatige intelligentie?

Mijn belangrijkste visie over de toekomst van kunstmatige intelligentie heb ik in de column "Slim, slimmer, slimst - Wat iedereen zou moeten weten over kunstmatige intelligentie" uiteengezet.

Publicatie van de podcast: 19 februari 2020. Beluister de podcast hier.